Mavilere uzaklardan bakan olmadık biz. Mvinin içindeydik, mavi bizim içimizdeydi. Aşk bir sarmaşık gibi sarmıştı her yanımızı. Yürekiydik, cesurduk, aşk için ölünecekse onu da yapardık kuşkusuz; ama, aşkımızın kanıta ihtiyacı yoktu. Bizi yolumuzdan çevirecek herhangi bir güç de yoktu. Yürüdük ve yorulmadık.

Aşkımızı her şeyden üstün kılmayı bildik. Ne hayallerimizi bıraktık, ne gerçekten uzaklaştık. Bazen yere sapasağlam basarak, bazen bulutların üzerine çıkarak yaşadık aşkı. Kimseye aldırmadık, tek söz söyletmedik. Madem bu sevda bizimdi, madem aşk her şeyimizdi öyleyse korumak en önemli görevimizdi. Koruduk ve bıkmadık.

Korkakların ve iki yüzlülerin dünyasında bir sevdayı ayakta tutmak kolay değildi elbette. Yüreklerimiz kocamandı. İçine kocaman dünyaları alırdı. En zor anlarımızda yüreklerimize sığındık. Birbirimizin içine aktık. El eleydik her zaman. Yan yanaydık, can canaydık. Sıcaktık ve soğumadık.

Birbirimizi olduğumuz gibi kabul edebilmiştik. Farklılıkların insanı zenginleştirdiğini biliyorduk. Başkasına çok aptalca gelebilecek şeyleri yaparken çok eğleniyoruk. Kimin ne dediğini, bize gülüp gülmediklerini umursamıyorduk. Birbirimizi bulduğumuz için yaşamalıydık. Sevdikce hayata daha da bağlandık. Sarıldık ve bırakmadık.

Geçmeyecek bir aşk bu. Zaman geçecek, bu aşk büyüyecek. Asırlık bir çınar gibi sağlam kökler salacak toprağa. Fırtınalar kopacak, yağmurlar ıslatacak, karlar kapayacak; ama, yıkılmayacak. Biz yaşadıkca aşkımız da yaşayacak. Ey benim mavi sevdam, umudum, aşk yoldaşım... Sana söz bu yürek her atışında senin adını anacak...

Başladı bi Coşkundeniz hastalığı gidiyo allah sonumuzu hayir etsin valla

Hayırlı olsun ozmn

heheh
ben ezelden beri hastasıydım zaten

Bende hastasıyım kişiliğiyle herşeyiyle çok süper bi insan tabi bu benim görüşüm herkesin görüşüne de saygı duyarım Aşk adamıyım die geçinenler bence biraz ders almalılar Mehmet Coşkundeniz'den...